Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2011

Ἡ στρεβλή εἰκόνα τοῦ ἀββᾶ Ἰσαάκ ἐργαλεῖο προσεγγίσεως τῶν νεστοριανῶν





ΘΕΩΡΙΕΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ
ΚΑΙ ΕΝΑ «ΟΡΑΤΟΡΙΟ» ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΒΒΑ ΙΣΑΑΚ ΤΟΝ ΣΥΡΟ

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο

Πρωτ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ
«ΑΒΒΑΣ ΙΣΑΑΚ Ο ΣΥΡΟΣ, Ο ΑΔΙΚΗΜΕΝΟΣ ΑΓΙΟΣ»

ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΤΗΝΟΣ»

[σελ. 250 κ.ἑξ.]

βλ. σχετ.:  http://christianvivliografia.wordpress.com/2010/12/15/ἀββᾶς-ἰσαὰκ-ὁ-σύρος/,
http://christianvivliografia.wordpress.com/2010/12/20/ἀναίρεση-ἀφορμῶν-πνευματικῆς-συγχ/,

http://christianvivliografia.wordpress.com/2011/02/24/στὸν-ἀστερισμὸ-τῆς-παραχαράξη-ἀπὸ/,

http://christianvivliografia.wordpress.com/2011/01/09/οἱ-“μυστικοί”-τὸ-…μυστικὸ-τῶν-οἰκ/,

http://christianvivliografia.wordpress.com/2011/06/20/5491/]

κεφ. 5.2
« Ἡ στρεβλή εἰκόνα τοῦ ἀββᾶ Ἰσαάκ ἐργαλεῖο προσεγγίσεως τῶν νεστοριανῶν»

Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

.            (…) Νομίζουμε ὅτι γιά τήν ὅλη οἰκουμενιστική προσπάθεια προσεγγίσεως τῶν νεστοριανῶν καί κατ᾽ ἐπέκτασιν ὅλων τῶν αἱρετικῶν ἐφαλτήριο ἰσχυρό εἶναι τό πρόσωπο τοῦ ἀββᾶ Ἰσαάκ, μᾶλλον τό διαστρεβλωμένο πορτραῖτο του. Ἄν ὁ Ἅγιος θεωρηθεῖ ὡς χειροτονημένος ἀπό νεστοριανό καί ἀνήκων στή νεστοριανή «Ἐκκλησία τῆς Ἀνατολῆς», τότε, διακηρύττουν οἱ οἰκουμενιστές, ἔχουμε ὡς Ἅγιο μέ τέλεια ἀσκητική διδασκαλία καί ἄφθονα χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἕνα νεστοριανό. Ἄρα οἱ κάποιες διαφοροποιήσεις πού συν­αν­τῶ­νται στήν χριστολογική καί ἐσχατολογική διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀνατολῆς σέ σχέση μέ τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δέν εἶναι σημαντικές. Ἀπό κεῖ καί πέρα καί κάθε «ἐκκλησία» μπορεῖ νά γίνει ἀποδεκτή παρά τίς δογματικές της ἰδιορρυθμίες.

.          Μήπως οἱ ἰσχυρισμοί μας αὐτοί ὑπάγονται στίς θεωρίες συνωμοσίας;

.         Ἄς ἐξετάσουμε τίς ἀπόψεις τοῦ Ἱλαρίωνος Ἀλφέγιεφ. «Ὁ λόγος τοῦ ἁγίου Ἰσαάκ» γράφει, «διέσχισε τούς ὁμολογιακούς φραγμούς» καί «τά γραπτά του... συνεχίζουν νά τραβοῦν τήν προσοχή τῶν χριστιανῶν πού ἀνήκουν σέ διάφορες παραδόσεις, ἀλλά μοιράζονται τήν κοινή πίστη στόν Χριστό καί μετέχουν στήν ἀναζήτηση τῆς σωτηρίας». Τί μᾶς λέγει ἐδῶ ὁ ἐπίσκοπος; Ὅτι ὁ λόγος τοῦ ἀββᾶ Ἰσαάκ ξεπερνᾶ τούς «ὁμολογιακούς φραγμούς», ὅτι δηλαδή εἶναι ὑπεράνω δογμάτων καί ἀπευθύνεται σέ παντός εἴδους χριστιανούς. Παρουσιάζει σάν παράδειγμα α) τό γεγονός ὅτι μετά ἀπό κάποια διάλεξή του, πού εἶχε θέμα της τήν προσευχή κατά τόν ἅγιο Ἰσαάκ, τόν πλησίασαν μιά παπική μοναχή, ἕνας προτεστάντης κι ἕνας βουδιστής μοναχός, πού ἀναρωτιόνταν ἄν ὅσα δίδασκε ὁ ἀββᾶς Ἰσαάκ «συμφωνοῦσαν μέ τήν παράδοσή τους» καί β) τήν ὕπαρξη ἡσυχαστηρίου στό ὄνομα τοῦ ἁγίου Ἰσαάκ, «τό ὁποῖο τό λειτουργοῦν ἀπό κοινοῦ Kαθολικοί καί Ἀγγλικανοί».

.             Ἔχοντας ἐκφράσει τήν ἄποψη ὅτι ὁ λόγος τοῦ ἀββᾶ Ἰσαάκ διασχίζει τούς ὁμολογιακούς φραγμούς, ὁ Ἱλαρίων Ἀλφέγιεφ προσπαθεῖ νά κάμει τό ἴδιο ἀντιστρόφως. Προσπαθεῖ, χρησιμοποιώντας τόν ἀββᾶ Ἰσαάκ, νά σπάσει τό φράγμα τῆς ὀρθοδόξου διδασκαλίας τῶν Πατέρων γιά νά εἰσχωρήσει στό χῶρο τῆς Ἐκκλησίας κάθε κακόδοξη διδασκαλία. Ἔτσι σέ ἄρθρο του στό οἰκουμενιστικό περιοδικό Ecu­menical Review εἰσηγεῖται χάριν τῶν Pώσων μελετητῶν τή μετάφραση στά ρωσικά κειμένων ὄχι μόνον ὀρθοδόξων Πατέρων, ἀλλά καί νεστοριανῶν καί μονοφυσιτῶν. Ἀφοῦ πρῶτα ἀναφέρεται στήν ἀνάγκη μεταφράσεως πολλῶν πατερικῶν κειμένων, κάμει λόγο γιά μεταφρα­σμένα καί ἀμε­τάφραστα ἔργα τοῦ ἁ­γίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου, καθώς ἐπίσης καί γιά τούς ἀσκητικούς Λόγους τοῦ ἀββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου καί τά νόθα ἔργα του. Ἔχοντας δημιουργήσει ἔτσι μιά γέφυρα μέ τή συριακή γραμματεία συνεχίζει: «Ἐξέχοντες Σῦροι συγγραφεῖς ὅπως… ὁ Jacob τοῦ Sarug [μονοφυσίτης], ὁ Narsai ὁ μέγας… ὁ Dadisho Qatraya, ὁ Symeon Tabitha, ὁ Josepf Hazaya καί ὁ John τοῦ Dalyatha [ὅλοι νεστοριανοί] εἶναι κατ᾽ οὐσίαν ἄγνωστοι στούς Pώσους ἀναγνῶστες. Ὅλοι αὐτοί οἱ συγγραφεῖς ἀξίζει νά μεταφρασθοῦν στά ρωσικά».
.          Βέβαια ἡ γέφυρα πού ἔστησε ὁ Ἱλαρίων Ἀλφέγιεφ εἶναι σαθρή: Οἱ ἅγιοι Ἐφραίμ καί Ἰσαάκ εἶναι μέν Σύροι ἀλλά εἶναι ὀρθοδοξότατοι καί δέν ἔχουν σχέση μέ τούς νεστοριανούς καί μονοφυσίτες συγγραφεῖς πού παρατίθενται. Ἀδιαφορώντας γιά τό χάσμα αὐτό ὁ Ἀλφέγιεφ συνεχίζει: «Ἡ γνωριμία μ᾽ αὐτές τίς πηγές [τούς μονοφυσίτες καί νεστοριανούς] ὄχι μόνο θά πλούτιζε τίς ρωσικές πατερικές σπουδές, ἀλλά ἐπίσης τήν ἀντίληψή μας γιά τόν Χριστιανισμό ὡς θρησκεία τῆς θείας ἀγάπης, ἕνα θέμα πού βρῆκε τήν ἰδιαίτερη ἔκφρασή του στά γραπτά τῶν Σύρων μυστικῶν συγγραφέων». Νά λοιπόν πού οἱ νεστοριανοί καί οἱ μονοφυσίτες θά μᾶς διδάξουν τό νόημα καί τό βάθος τῆς θείας ἀγάπης καί θά πλουτίσουν τήν θεολογία μας!

http://christianvivliografia.wordpress.com/ 

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλιά σας είναι ευπρόσδεκτα όταν διατυπώνονται με ευπρέπεια και ευγένεια.