Τρίτη, 22 Ιουνίου 2010

Η «ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ» ΚΑΙ Η ΓΛΩΣΣΟΛΑΛΙΑ






 Στην Διάκριση. Στην προόραση. Στο θεραπευτικό της χέρι. Στις Γλώσσες που την κρυφακούσαμε να μιλάει τις νύχτες
Η ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ (ΕΚΔΟΣΗ Δ) σελίδα 10

 Η γλωσσολαλιά αυτού του είδους δεν έχει καμμια σχέση με την υποτιθέμενη του γ.Πορφυρίου. Ποιος άκουσε ποτέ τον π.Πορφύριο ή τον γ.Παΐσιο να γλωσσολαλούν κατ ιδίαν ή κατά την προσευχή τους; Η γερόντισσα, όπως αναφέρεται στο βιβλίο γλωσσολαλούσε τις νύχτες, ή τουλάχιστον τη νύχτα που την κρυφάκουσαν, προφανώς κατά τη διάρκεια της προσευχής της, «χάρισμα» το οποίο παραπέμπει στους ψευτοχαρισματικούς πεντηκοστιανους.

Με μπλε χρώμα σας παραθέτουμε και την άλλη άποψη των υποστηρικτών του βιβλίου για να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα…
 Λεει λοιπόν πως τάχα η Γερόντισσα είχε πεντηκοστινού τύπου “γλωσσολαλια”. Το μονο που λέει το βιβλίο είναι πως μιλούσε ξένες γλώσσες χωρίς να τις έχει διδαχτεί…
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΙΣΧΥΡΙΖΟΝΤΑΙ. ΠΑΡΑΒΛΕΠΟΥΝ ΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΜΕ [ΣΕΛΙΔΑ 10] ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΣΟΥΝ!
*Αυτό το έκανε και ο Γέροντας Πορφύριος. Δεν είχε σχέση με “Γλωσσολαλιές” πεντηκοστιανών:
“Ο γέρων Πορφύριος δεν εγνώριζε κάποια ξένη γλώσσα…”
Κάποτε επεσκέφθη τον γέροντα Πορφύριο ένας Ιρλανδός επίσημος με τον διερμηνέα του, για να ζητήσει τη συμβουλή του για ένα σοβαρό θέμα που τον απασχολούσε.
Ο πατήρ Πορφύριος όμως δεν ήθελε ν’ ακούσει ο διερμηνέας τη συζήτηση… ο διερμηνέας αποχώρησε από τη συζήτηση και έμειναν οι δυο τους μόνοι στο κελλί.
Μετά από 20 λεπτά βγήκε κι ο Ιρλανδός. Τον ρωτά ο διερμηνέας: “Πώς συνεννοηθήκατε μεταξύ σας;” Του απαντά ο Ιρλανδός: “Δεν υπήρχε καμμία δυσκολία. Ο γέροντας γνωρίζει τέλεια τα Ιρλανδικά”.
*Το ίδιο χάρισμα είχε και ο μακαριστός γέρων Παίσιος ο Αγιορείτης, ο οποίος σε παρόμοια περίπτωση, όταν τον είχε επισκεφθεί Γάλλος καθηγητής του Πανεπιστημίου της Σορβόννης, που εφιλοξενείτο στη Σιμωνόπετρα, επεκοινώνησε μαζί του με τον ίδιο τρόπο. …
*Πρόκειται για μια επανάληψη, θα τολμούσανα πω, ενός μοναδικού φαινομένου στην ιστορία της Εκκλησίας αλλά και του παγκόσμιου πολιτισμού, γεγονότος που πραγματοποιήθηκε κατά την ημέρα της Πεντηκοστής”.
*απο το βιβλίο του Γεωργίου Σ. Κρουσταλλάκη, ” Ο Γέρων Πορφύριος, ο πνευματικός πατέρας και παιδαγωγός” Εκδ. Ιχνηλασία, Αθήνα 1997, σελ. 119, 120.
ΟΠΩΣ ΕΙΠΑΜΕ Η ΓΛΩΣΣΟΛΑΛΙΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΓΕΡΟΝΤΩΝ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΙΣΙΟΥ! ΕΝ ΓΕΝΕΙ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΚΑΝ ΑΝ ΟΙ ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΜΙΛΗΣΑΝ ΞΕΝΗ ΓΛΩΣΣΑ Ή ΑΝ ΟΙ ΣΥΝΟΜΙΛΗΤΕΣ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΣΑΝ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΑΝ! ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΜΙΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΟΤΙ ΓΛΩΣΣΟΛΑΛΟΥΣΑΝ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΤΟΥΣ!
ΕΝ ΤΕΛΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΝ ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΟΥ ΑΤΟΠΗΜΑΤΟΣ ΚΑΤΑΘΕΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ π.ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΡΟΟΥΖ ΓΙΑ ΤΗ ΓΛΩΣΣΟΛΑΛΙΑ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ:
Μετά τον 1ο, ή ίσως το 2ο αιώνα, δεν αναφέρεται από καμμιά Ορθόδοξη πηγή, και δεν αναφέρεται να συμβαίνει ούτε καν στους μεγάλους Πατέρες της αιγυπτιακής ερήμου, οι οποίοι ήταν τόσο γεμάτοι από το Πνεύμα του Θεού που έκαναν πολλά καταπληκτικά θαύματα, συμπεριλαμβανομένης και της ανάστασης νεκρών.
( Η Ορθοδοξία και η θρησκεία του μέλλοντος, ιερομονάχου Σεραφείμ Ρόουζ, Εκδόσεις Μορφή)

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλιά σας είναι ευπρόσδεκτα όταν διατυπώνονται με ευπρέπεια και ευγένεια.